The Old Persian Version
اول پادشاهان 4
1و سلیمان پادشاه بر تمامی اسرائیل پادشاه‌بود.
2و سردارانی كه داشت اینانند: عَزَرْیاهو ابن صادوق كاهن،
3و اَلِیحُوْرَف و اَخِیا پسران شِیشَه كاتبان و یهُوْشافاط بن اَخِیلُود وقایع نگار،
4و بَنایاهُو ابن یهُویاداع، سردار لشكر، و صادوق و ابیاتار كاهنان،
5و عَزَرْیاهو بن ناتان، سردار وكلاء و زابود بن ناتان كاهن و دوست خالص پادشاه،
6و اَخیشار ناظر خانه و اَدُونیرام بن عَبْدا، رئیس باجگیران.
7و سلیمان دوازده وكیل بر تمامی اسرائیل داشت كه به جهت خوراك پادشاه و خاندانش تدارك می‌دیدند، كه هریك از ایشان یك ماه در سال تدارك می‌دید.
8و نامهای ایشان این است: بِنْحُور در كوهستان افرایم،
9و بِنْدَقَر در ماقص و شَعَلْبِیم و بیت‌شمس و ایلون بیت حانان،
10و بِنْحَسَد در اَرُبُّوت كه سوكوه و تمامی زمین حافَر به او تعلق داشت،
11و بِنْئَبِینَداب در تمامی نافَت دُور كه تافَت دختر سلیمان زن او بود،
12و بَعْنا ابن اَخِیلُود در تَعْنَك و مَجِدُّو و تمامی بیتشان كه به جانب صُرْتان زیر یزْرَعِیل است از بیتشان تاآبَل مَحُولَه تا آن طرف یقْمَعام،
13و بِنْجابَر در رامُوت جِلْعاد كه قُرای یاعیر بن مَنَسّی كه در جِلْعاد می‌باشد و بلوكِ اَرْجُوب كه در باشان است به او تعلق داشت، یعنی شصت شهر بزرگ حصاردار با پشت‌بندهای برنجین،
14و اَخیناداب بن عِدُّو در مَحَنایم،
15و اَخِیمَعْص در نفتالی كه او نیز باسْمَت، دختر سلیمان را به زنی گرفته بود،
16و بَعْنا ابن حوشای در اَشیر و بَعْلُوت،
17و یهُوْشافاط بن فاروح در یسَّاكار،
18و شِمْعِی ابن ایلا در بنیامین،
19و جابَر بن اُوری در زمین جِلْعاد كه ولایت سیحون پادشاه اموریان و عوج پادشاه باشان بود و او به تنهایی در آن زمین وكیل بود.
20و یهودا و اسرائیل مثل ریگ كنارۀ دریا بیشماره بودند و اكل و شرب نموده، شادی می‌كردند.
21و سُلیمان بر تمامی ممالك، از نهر (فرات) تا زمین فلسطینیان و تا سرحدّ مصر سلطنت می‌نمود، و هدایا آورده، سلیمان را در تمامی ایام عمرش خدمت می‌كردند.
22و آذوقۀ سلیمان برای هر روز سی كُّر آرد نرم و شصت كُّر بُلغُور بود.
23و ده گاو پرواری و بیست گاو از چراگاه و صد گوسفند سوای غزالها و آهوها و گوزنها و مرغهای فربه.
24زیرا كه بر تمامی ماورای نهر از تِفْسَح تا غَزَّه بر جمیع ملوك ماورای نهر حكمرانی می‌نمود و او را از هر جانب به همۀ اطرافش صلح بود.
25و یهودا و اسرائیل، هركس زیر مو و انجیر خود از دان تا بئرشَبَع در تمامی ایام سلیمان ایمن می‌نشستند.
26و سلیمان را چهل هزار آخور اسب به جهت ارابه‌هایش و دوازده هزار سوار بود.
27و آن وكلااز برای خوراك سلیمان پادشاه و همۀ كسانی كه بر سفرۀ سلیمان پادشاه حاضر می‌بودند، هر یك در ماه خود تدارك می‌دیدند و نمی‌گذاشتند كه به هیچ چیز احتیاج باشد.
28و جو و كاه به جهت اسبان و اسبان تازی به مكانی كه هر كس بر حسب وظیفه‌اش مقرّر بود، می‌آوردند.
29و خدا به سلیمان حكمت و فطانت از حد زیاده و وسعت دل مثل ریگ كنارۀ دریا عطا فرمود.
30و حكمت سلیمان از حكمت تمامی بنی‌مشرق و از حكمت جمیع مصریان زیاده بود.
31و از جمیع آدمیان از اِیتانِ ازراحی و از پسران ماحُول، یعنی حِیمان و كَلْكُول و دَرْدَع حكیم‌تر بود و اسم او در میان تمامی امّت‌هایی كه به اطرافش بودند، شهرت یافت.
32و سه هزار مَثَل گفت و سرودهایش هزار و پنج بود.
33و دربارۀ درختان سخن گفت، از سرو آزاد لُبنان تا زوفائی كه بر دیوارها می‌روید و دربارۀ بهایم و مرغان و حشرات و ماهیان نیز سخن گفت.
34و از جمیع طوایف و از تمام پادشاهان زمین كه آوازۀ حكمت او را شنیده بودند، می‌آمدند تا حكمت سلیمان را استماع نمایند.