The Old Persian Version
اشعيا 24
1اینك خداوند زمین را خالی و ویران می‌كند، و آن را واژگون ساخته، ساكنانش را پراكنده می‌سازد.
2و مَثَل قوم، مَثَل كاهن و مَثَل بنده، مَثَل آقایش و مَثَل كنیز، مَثَل خاتونش و مَثَل مشتری، مَثَل فروشنده و مَثَل قرض دهنده، مَثَل قرض گیرنده و مَثَل سودخوار، مَثَل سود دهنده خواهد بود.
3و زمین بالكّل خالی و بالكّل غارت خواهد شد زیرا خداوند این سخن را گفته است.
4زمین ماتم می‌كند و پژمرده می‌شود. ربع مسكون كاهیده و پژمرده می‌گردد، شریفان اهل زمین كاهیده می‌شوند.
5زمین زیر ساكنانش ملوّث می‌شود زیرا كه از شرایع تجاوز نموده و فرایض را تبدیل كرده و عهد جاودانی را شكسته‌اند.
6بنابراین لعنت، جهان را فانی كرده است و ساكنانش سزا یافته‌اند. لهذا ساكنان زمین سوخته شده‌اند و مردمان، بسیار كم باقی مانده‌اند.
7شیره انگور ماتم می‌گیرد و مو كاهیده می‌گردد و تمامی شاددلان آه می‌كشند.
8شادمانی دفّها تلف شده، آواز عشرت‌كنندگان باطل و شادمانی بربطها ساكت خواهد شد.
9شراب را با سرودها نخواهند آشامید و مسكرات برای نوشندگانش تلخ خواهد شد.
10قریه خرابه منهدم می‌شود و هر خانه بسته می‌گردد كه كسی داخل آن نتواند شد.
11غوغایی برای شراب در كوچه‌ها است. هرگونه شادمانی تاریك گردیده و سرور زمین رفع شده است.
12ویرانی در شهر باقی است و دروازه‌هایش به هلاكت خرد شده است.
13زیراكه در وسط زمین در میان قوم‌هایش چنین خواهد شد مثل تكانیدن زیتون و مانند خوشه‌هایی كه بعد از چیدن انگور باقی می‌ماند.
14اینان آواز خود را بلند كرده، ترنّم خواهند نمود و دربارۀ كبریایی خداوند از دریا صدا خواهند زد.
15از این‌جهت خداوند را در بلاد مشرق و نام یهوه خدای اسرائیل را در جزیره‌های دریا تمجید نمایید.
16از كرانهای زمین سرودها را شنیدیم كه عادلان را جلال باد. امّا گفتم: وا حسرتا، وا حسرتا، وای بر من! خیانت‌كاران خیانت ورزیده، خیانت‌كاران به شدّت خیانت ورزیده‌اند.
17ای ساكن زمین ترس و حفره و دام بر تو است.
18و واقع خواهد شد كه هركه از آواز ترس بگریزد به حفره خواهد افتاد و هر كه از میان حفره برآید گرفتار دام خواهد شد زیرا كه روزنه‌های علیین باز شده و اساسهای زمین متزلزل می‌باشد.
19زمین بالكّل منكسر شده. زمین تماماً از هم پاشیده و زمین به شدّت متحرّك گشته است.
20زمین مثل مستان افتان و خیزان است و مثل سایه‌بان به چپ و راست متحرّك و گناهش بر آن سنگین است. پس افتاده است كه بار دیگر نخواهد برخاست.
21و در آن روز واقع خواهد شد كه خداوند گروه شریفان را بر مكان بلند ایشان و پادشاهان زمیـن را بر زمیـن سـزا خواهد داد.
22و ایشان مثل اسیران در چاه جمع خواهنـد شـد و در زندان بسته خواهند گردید و بعد از روزهای بسیار، ایشان طلبیده خواهند شد.
23و مـاه خجـل و آفتاب رسوا خواهـد گشت زیرا كه یهـوه صبایوت در كوه صهیون و در اورشلیم و به حضور مشایخ خویش، با جلال سلطنت خواهد نمود.