The Old Persian Version
اشعيا 28
1وای بر تاج تكبّر میگساران افرایم و برگل پژمرده زیبایی جلال وی، كه برسر وادی بارور مغلوبان شراب است.
2اینك خداوند كسی زورآور و توانا دارد كه مثل تگرگ شدید و طوفان مهلك و مانند سیل آبهای زورآور سرشار، آن را به زور بر زمین خواهد انداخت.
3و تاج تكبّر میگساران افرایم زیر پایها پایمال خواهد شد.
4و گل پژمرده زیبایی جلال وی كه بر سر وادی بارور است، مثل نوبر انجیرها قبل از تابستان خواهد بود كه چون بیننده آن را بیند وقتی كه هنوز در دستش باشد، آن را فرو می‌برد.
5و در آن روز یهوه صبایوت به جهت بقیه قوم خویش تاج جلال و افسر جمال خواهد بود.
6و روح انصاف برای آنانی كه به داوری می‌نشینند و قوّت برای آنانی كه جنگ را به دروازه‌ها برمی‌گردانند (خواهد بود).
7ولكن اینان نیز از شراب گمراه شده‌اند و از مسكرات سرگشته گردیده‌اند. هم كاهن و هم نبی از مسكرات گمراه شده‌اند و از شراب بلعیده گردیده‌اند. از مسكرات سرگشته شده‌اند و در رؤیا گمراه گردیده‌اند و در داوری مبهوت گشته‌اند.
8زیرا كه همه سفره‌ها از قی و نجاست پر گردیده و جایی نمانده است.
9كدام را معرفت خواهد آموخت و اخبار را به كه خواهد فهمانید؟ آیا نه آنانی را كه از شیر باز داشته و از پستانها گرفته شده‌اند؟
10زیرا كه حكم بر حكم و حكم بر حكم، قانون بر قانون و قانون بر قانون اینجا اندكی و آنجا اندكی خواهد بود.
11زیرا كه با لبهای الكن و زبان غریب با این قوم تكلّم خواهد نمود.
12كه به ایشان گفت: «راحت همین است. پس خسته شدگان رامستریح سازید و آرامی همین است.» امّا نخواستند كه بشنوند.
13و كلام خداوند برای ایشان حكم بر حكم و حكم برحكم، قانون بر قانون و قانون بر قانون، اینجا اندكی و آنجا اندكی خواهد بود تا بروند و به پشت افتاده، منكسر گردند و به دام افتاده، گرفتار شوند.
14بنابراین، ای مردان استهزا كننده و ای حاكمان این قوم كه در اورشلیم‌اند كلام خداوند را بشنوید.
15از آنجا كه گفته‌اید با موت عهد بسته‌ایم و با هاویه همداستان شده‌ایم، پس چون تازیانه مهلك بگذرد به ما نخواهد رسید زیرا كه دروغها را ملجای خود نمودیم و خویشتن را زیر مكر مستور ساختیم.
16بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: «اینك در صهیون سنگ بنیادی نهادم یعنی سنگ آزموده و سنگ زاویه‌ای گرانبها و اساس محكم پس هر كه ایمان آورد تعجیل نخواهد نمود.
17و انصاف را ریسمان می‌گردانم و عدالت را ترازو و تگرگ ملجای دروغ را خواهد رُفْت و آبها ستر را خواهد برد.
18و عهد شما با موت باطل خواهد شد و میثاق شما با هاویه ثابت نخواهد ماند و چون تازیانه شدید بگذرد شما از آن پایمال خواهید شد.
19هر وقت كه بگذرد شما را گرفتار خواهد ساخت زیرا كه هر بامداد هم در روز و هم در شب خواهد گذشت و فهمیدن اخبار باعث هیبت محض خواهد شد.»
20زیرا كه بستر كوتاه‌تر است از آنكه كسی بر آن دراز شود و لحاف تنگ‌تر است از آنكه كسی خویشتن را بپوشاند.
21زیرا خداوند چنانكه در كوه فراصیم (كرد) خواهد برخاست و چنانكه در وادی جبعون (نمود) خشمناك خواهد شد، تا كار خود یعنی كار عجیب خود را بجا آورد و عمل خویش یعنی عمل غریب خویش را به انجام رساند.
22پس الا´ن استهزا منمایید مبادا بندهای شما محكم گردد، زیرا هلاكت و تقدیری را كه از جانب خداوند یهوه صبایوت بر تمامی زمین می‌آید شنیده‌ام.
23گوش گیرید و آواز مرا بشنوید و متوجّه شده، كلام مرا استماع نمایید.
24آیا برزگر، همه روز به جهت تخم پاشیدن شیار می‌كند و آیا همه وقت زمین خود را می‌شكافد و هموار می‌نماید؟
25آیا بعد از آنكه رویش را هموار كرد، گشنیز را نمی‌پاشد و زیره را نمی‌افشاند و گندم را در شیارها و جو را در جای معین و ذرّت را در حدودش نمی‌گذارد؟
26زیرا كه خدایش او را به راستی می‌آموزد و او را تعلیم می‌دهد.
27چونكه گشنیز با گردون تیز كوبیده نمی‌شود و چرخ ارابه بر زیره گردانیده نمی‌گردد، بلكه گشنیز به عصا و زیره به چوب تكانیده می‌شود.
28گندم آرد می‌شود زیرا كه آن را همیشه خرمن‌كوبی نمی‌كند و هرچند چرخ ارابه و اسبان خود را بر آن بگرداند، آن را خُرد نمی‌كند.
29این نیز از جانب یهوه صبایوت كه عجیب‌الّرای و عظیم‌الحكمت است، صادر می‌گردد.