The Old Persian Version
ارمييا 48
1درباره موآب، یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: «وای بر نَبُو زیرا كه خراب شده است. قریه تایم خجل و گرفتار گردیده است. و مِسْجاب رسوا و منهدم گشته است.
2فخر موآب زایل شده، در حِشْبون برای وی تقدیرهای بد كردند. بیایید و او را منقطع سازیم تا دیگر قوم نباشد. تو نیز ای مَدْمِین ساكت خواهی شد و شمشیر تو را تعاقب خواهد نمود.
3آواز ناله از حُورُونایم مسموع می‌شود. هلاكت و شكستگی عظیم.
4موآب بهم شكسته است و صغیرهای او فریاد برمی‌آورند.
5زیرا كه به فراز لُوحِیت با گریه سخت برمی‌آیند و از سرازیری حورونایم صدای شكست یافتن از دشمنان شنیده می‌شود.
6بگریزید و جانهای خود را برهانید و مثل درخت عَرْعَرْ در بیابان باشید.
7زیرا از این جهت كه به اعمال و گنجهای خویش توكّل نمودی تو نیز گرفتار خواهی شد. و كَمُوش با كاهنان و سرورانش با هم به اسیری خواهند رفت.
8و غارت‌كننده به همه شهرها خواهد آمد و هیچ شهر خلاصی نخواهد یافت و برحسب فرمان خداوند اهل وادی تلف خواهند شد و اهل همواری هلاك خواهند گردید.
9بالها به موآب بدهید تا پرواز نموده، بگریزد و شهرهایش خراب و غیرمسكون خواهد شد.
10ملعون باد كسی كه كار خداوند را با غفلت عمل نماید و ملعون باد كسی كه شمشیر خود رااز خون باز دارد.
11موآب از طفولیت خود مستریح بوده و بر دُردهای خود نشسته است و از ظرف به ظرف ریخته نشده و به اسیری نرفته است. از این سبب طعمش در او مانده است و خوشبویی او تغییر نیافته است.
12بنابراین اینك خداوند می‌گوید: روزها می‌آید كه من ریزندگان می‌فرستم كه او را بریزند و ظروف او را خالی كرده، مشكهایش را پاره خواهند نمود.
13و موآب از كموش شرمنده خواهد شد چنانكه خاندان اسرائیل از بیت‌ئیل كه اعتماد ایشان بود، شرمنده شده‌اند.
14چگونه می‌گویید كه ما شجاعان و مردان قوی برای جنگ می‌باشیم؟
15موآب خراب شده، دود شهرهایش متصاعد می‌شود و جوانان برگزیده‌اش به قتل فرود می‌آیند. پادشاه كه نام او یهوه صبایوت می‌باشد این را می‌گوید:
16رسیدن هلاكت موآب نزدیك است و بلای او بزودی هر چه تمام‌تر می‌آید.
17ای جمیع مجاورانش و همگانی كه نام او را می‌دانید برای وی ماتم گیرید. بگویید عصای قوت و چوبدستی زیبایی چگونه شكسته شده است!
18ای دختر دیبُون كه (در امنیت) ساكن هستی از جلال خود فرود آی و در جای خشك بنشین زیرا كه غارت‌كننده موآب بر تو هجوم می‌آورد و قلعه‌های تو را منهدم می‌سازد.
19ای تو كه در عَروُعیر ساكن هستی به سر راه بایست و نگاه كن و از فراریان و ناجیان بپرس و بگو كه چه شده است؟
20موآب خجل شده، زیرا كه شكست یافته است پس ولوله و فریاد برآورید. در اَرْنون اخبار نمایید كه موآب هلاك گشته است.
21و داوری بر زمینِ همواری رسیده است.بر حُولُونْ و یهْصَهْ و میفاعَتْ،
22و بر دیبُون و نَبُو و بَیتْدِبْلَتایم،
23و بر قریه تایم و بیت‌جامُول و بیت‌مَعُونْ،
24و بر قَرْیوت و بُصْرَه و بر تمامی شهرهای بعید و قریبِ زمین موآب.
25« خداوند می‌گوید كه شاخ موآب بریده و بازویش شكسته شده است.
26او را مست سازید زیرا به ضدّ خداوند تكبّر می‌نماید. و موآب در قی خود غوطه می‌خورد و او نیز مضحكه خواهد شد.
27آیا اسرائیل برای تو مضحكه نبود؟ و آیا او در میان دزدان یافت شد به حدّی كه هر وقت كه درباره او سخن می‌گفتی سر خود را می‌جنبانیدی؟
28ای ساكنان موآب شهرها را ترك كرده، در صخره ساكن شوید و مثل فاخته‌ای باشید كه آشیانه خود را در كنار دهنه مغاره می‌سازد.
29غرور موآب و بسیاری تكبّر او را و عظمت و خُیلا و كبر و بلندی دل او را شنیدیم.
30خداوند می‌گوید: خشم او را می‌دانم كه هیچ است و فخرهای او را كه از آنها هیچ برنمی‌آید.
31بنابراین برای موآب ولوله خواهم كرد و به جهت تمامی موآب فریاد برخواهم آورد. برای مردان قیرحارَسْ ماتم گرفته خواهد شد.
32برای تو ای مَوِ سِبْمَه به گریه یعْزیر خواهم گریست. شاخه‌های تو از دریا گذشته بود و به دریاچه یعزیر رسیده، بر میوه‌ها و انگورهایت غارت‌كننده هجوم آورده است.
33شادی و ابتهاج از بستانها و زمین موآب برداشته شد و شراب را از چرخشتها زایل ساختم و كسی آنها را به صدای شادمانی به پا نخواهد فشرد. صدای شادمانی صدای شادمانی نیست.
34به فریاد حشبون آواز خود را تا اَلْعالَه و یاهَصْ بلند كردند و از صوغر تا حُوُرونایم عِجْلَت شَلِیشیا، زیرا كه آبهای نِمریم نیز خرابه شده است.
35و خداوندمی‌گوید من آنانی را كه در مكان‌های بلند قربانی می‌گذرانند و برای خدایان خود بخور می‌سوزانند از موآب نابود خواهم گردانید.
36لهذا دل من به جهت موآب مثل نای صدا می‌كند و دل من به جهت مردان قیرحارس مثل نای صدا می‌كند، چونكه دولتی كه تحصیل نمودند تلف شده است.
37و هر سر بی مو گشته و هر ریش تراشیده شده است و همه دستها خراشیده و بر هر كمر پلاس است.
38بر همه پشت‌بامهای موآب و در جمیع كوچه‌هایش ماتم است زیرا خداوند می‌گوید موآب را مثل ظرف ناپسند شكسته‌ام.
39چگونه منهدم شده و ایشان چگونه ولوله می‌كنند؟ و موآب چگونه به رسوایی پشت داده است؟ پس موآب برای جمیع مجاوران خود مضحكه و باعث ترس شده است.
40زیرا خداوند چنین می‌گوید: او مثل عقاب پرواز خواهد كرد و بالهای خویش را بر موآب پهن خواهد نمود.
41شهرهایش گرفتار و قلعه‌هایش تسخیرشده، و دل شجاعان موآب در آن روز مثل دل زنی كه درد زه داشته باشد خواهد شد.
42و موآب خراب شده، دیگر قوم نخواهد بود چونكه به ضدّ خداوند تكبّر نموده است.
43خداوند می‌گوید: ای ساكن موآب خوف و حفره و دام پیش روی تو است.
44آنكه از ترس بگریزد در حفره خواهد افتاد و آنكه از حفره برآید گرفتار دام خواهد شد، زیرا خداوند فرموده است كه سال عقوبت ایشان را بر ایشان یعنی بر موآب خواهم آورد.
45فراریان بی‌تاب شده، در سایه حشبون ایستاده‌اند زیرا كه آتش از حَشْبُون و نار از میان سِیحُون بیرون آمده، حدود موآب و فرق سر فتنه‌انگیزان را خواهد سوزانید.
46وای بر تو ای موآب! قوم كموش هلاك‌شده‌اند زیرا كه پسرانت به اسیری و دخترانت به جلای وطن گرفتار گردیده‌اند.
47لیكن خداوند می‌گوید كه در ایام آخر، اسیران موآب را باز خواهم آورد. حكم درباره موآب تا اینجاست.»