The Old Persian Version
لاويان 14
1و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت:
2«این است قانون مبروص: در روز تطهیرش نزد كاهن آورده شود.
3و كاهن بیرون‌لشكرگاه برود و كاهن ملاحظه كند. اگر بلای برص از مبروص رفع شده باشد،
4كاهن حكم بدهد كه برای آن كسی كه باید تطهیر شود، دو گنجشك زندۀ طاهر، و چوب ارز و قرمز و زوفا بگیرند.
5و كاهن امر كند كه یك گنجشك را در ظرف سفالین بر بالای آب روان بكشند.
6و اما گنجشك زنده را با چوب اَرْز و قرمز و زوفا بگیرد و آنها را با گنجشك زنده به خون گنجشكی كه بر آب روان كشته شده، فرو برد.
7و بر كسی كه از برص باید تطهیر شود هفت مرتبه بپاشد، و حكم به طهارتش بدهد. و گنجشك زنده را به سوی صحرا رها كند.
8و آن كس كه باید تطهیر شود رخت خود را بشوید، و تمامی موی خود را بتراشد، و به آب غسل كند، و طاهر خواهد شد. و بعد از آن به لشكرگاه داخل شود، لیكن تا هفت روز بیرون خیمۀ خود بماند.
9و در روز هفتم تمامی موی خود را بتراشد از سر و ریش و آبروی خود، یعنی تمامی موی خود را بتراشد و رخت خود را بشوید و بدن خود را به آب غسل دهد. پس طاهر خواهد بود.
10« و در روز هشتم دو برۀ نرینۀ بی‌عیب، و یك برۀ مادۀ یك سالۀ بی‌عیب، و سه عشر آرد نرم سرشته شدۀ به روغن، برای هدیۀ آردی، و یك لُج روغن بگیرد.
11و آن كاهن كه او را تطهیر می‌كند، آن كس را كه باید تطهیر شود، با این چیزها به حضور خداوند نزد در خیمه اجتماع حاضر كند.
12و كاهن یكی از بره‌های نرینه را گرفته، آن را با آن لج روغن برای قربانی جرم بگذراند. و آنها را برای هدیۀ جنبانیدنی به حضور خداوند بجنباند.
13و بره را در جایی كه قربانی گناه و قربانی‌سوختنی را ذبح می‌كنند، در مكان مقدس ذبح كند، زیرا قربانی جرم مثل قربانی گناه از آن كاهن است. این قدس‌اقداس است.
14و كاهن از خون قربانی جرم بگیرد، و كاهن آن را بر نرمۀ گوش راست كسی كه باید تطهیر شود، و بر شست دست راست و بر شست پای راست وی بمالد.
15و كاهن قدری از لُج روغن گرفته، آن را در كف دست چپ خود بریزد.
16و كاهن انگشت راست خود را به روغنی كه در كف چپ خود دارد فرو برد، و هفت مرتبه روغن را به حضور خداوند بپاشد.
17و كاهن از باقی روغن كه در كف وی است بر نرمۀ گوش راست و بر شست دست راست و بر شست پای راست آن كس كه باید تطهیر شود، بالای خون قربانی جرم بمالد.
18و بقیۀ روغن را كه در كف كاهن است بر سر آن كس كه باید تطهیر شود بمالد و كاهن برای وی به حضور خداوند كفاره خواهد نمود.
19و كاهن قربانی گناه را بگذراند، و برای آن كس كه باید تطهیر شود نجاست او را كفاره نماید. و بعد از آن قربانی سوختنی را ذبح كند.
20و كاهن قربانی سوختنی و هدیه آردی را بر مذبح بگذراند، و برای وی كفاره خواهد كرد، و طاهر خواهد بود.
21و اگر او فقیر باشد و دستش به اینها نرسد، پس یك برۀ نرینه برای قربانی جرم تا جنبانیده شود و برای وی كفاره كند، بگیرد و یك عشر از آرد نرم سرشته شدۀ به روغن برای هدیۀ آردی و یك لُج روغن،
22و دو فاخته یا دو جوجۀ كبوتر، آنچه دستش به آن برسد، و یكی قربانی گناه و دیگری قربانی سوختنی بشود.
23« و در روز هشتم آنها را نزد كاهن به درخیمه اجتماع برای طهارت خود به حضور خداوند بیاورد.
24و كاهن برۀ قربانی جرم و لُج روغن را بگیرد و كاهن آنها را برای هدیۀ جنبانیدنی به حضور خداوند بجنباند.
25و قربانی جرم را ذبح نماید و كاهن از خون قربانی جرم گرفته، بر نرمۀ گوش راست و شست دست راست و شست پای راست كسی كه تطهیر می‌شود بمالد.
26و كاهن قدری از روغن را به كف دست چپ خود بریزد.
27و كاهن از روغنی كه در دست چپ خود دارد، به انگشت راست خود هفت مرتبه به حضور خداوند بپاشد.
28و كاهن از روغنی كه در دست دارد بر نرمۀ گوش راست و بر شست دست راست و بر شست پای راست كسی كه تطهیر می‌شود، بر جای خون قربانی جرم بمالد.
29و بقیه روغنی كه در دست كاهن است آن را بر سر كسی كه تطهیر می‌شود بمالد تا برای وی به حضور خداوند كفاره كند.
30و یكی از دو فاخته یا از دو جوجۀ كبوتر را از آنچه دستش به آن رسیده باشد بگذراند.
31یعنی هر آنچه دست وی به آن برسد، یكی را برای قربانی گناه و دیگری را برای قربانی سوختنی با هدیه آردی. و كاهن برای كسی كه تطهیر می‌شود به حضور خداوند كفاره خواهد كرد. «
32این است قانون كسی كه بلای برص دارد، و دست وی به تطهیر خود نمی‌رسد.
33و خداوند موسی و هارون را خطاب كرده، گفت:
34«چون به زمین كنعان كه من آن را به شما به ملكیت می‌دهم داخل شوید، و بلای برص را در خانه‌ای از زمین ملك شما عارض گردانم،
35آنگاه صاحب خانه آمده، كاهن را اطلاع داده،بگوید كه مرا به نظر می‌آید كه مثل بلا در خانه است.
36و كاهن امر فرماید تا قبل از داخل شدن كاهن برای دیدن بلا، خانه را خالی كنند، مبادا آنچه در خانه است نجس شود، و بعد از آن كاهن برای دیدن خانه داخل شود،
37و بلا را ملاحظه نماید. اگر بلا در دیوارهای خانه از خطهای مایل به سبزی یا سرخی باشد، و از سطح دیوار گودتر بنماید،
38پس كاهن از خانه نزد در بیرون رود و خانه را هفت روز ببندد.
39و در روز هفتم كاهن باز بیاید و ملاحظه نماید اگر بلا در دیوارهای خانه پهن شده باشد،
40آنگاه كاهن امر فرماید تا سنگهایی را كه بلا در آنهاست كنده، آنها را به جای ناپاك بیرون شهر بیندازند.
41و اندرون خانه را از هر طرف بتراشند و خاكی را كه تراشیده باشند به جای ناپاك بیرون شهر بریزند.
42و سنگهای دیگر گرفته، به جای آن سنگها بگذارند و خاك دیگر گرفته، خانه را اندود كنند.
43و اگر بلا برگردد و بعد از كندن سنگها و تراشیدن و اندود كردن خانه باز در خانه بروز كند،
44پس كاهن بیاید و ملاحظه نماید. اگر بلا در خانه پهن شده باشد این برص مفسد در خانه است و آن نجس است.
45پس خانه را خراب كند با سنگهایش و چوبش و تمامی خاك خانه و به جای ناپاك بیرون شهر بیندازند.
46و هر كه داخل خانه شود در تمام روزهایی كه بسته باشد تا شام نجس خواهد بود.
47و هر كه در خانه بخوابد رخت خود را بشوید و هر كه در خانه چیزی خورد، رخت خود را بشوید.
48و چون كاهن بیاید و ملاحظه نماید اگر بعد از اندود كردن خانه بلا در خانه پهن نشده باشد، پس كاهن حكم به طهارت خانه بدهد، زیرا بلا رفع شده است.
49و برای تطهیر خانه دو گنجشك و چوب ارز و قرمزو زوفا بگیرد.
50و یك گنجشك را در ظرف سفالین بر آب روان ذبح نماید،
51و چوب ارز و زوفا و قرمز و گنجشك زنده را گرفته، آنها را به خون گنجشك ذبح شده و آب روان فرو برد، و هفت مرتبه بر خانه بپاشد.
52و خانه را به خون گنجشك و به آب روان و به گنجشك زنده و به چوب ارز و زوفا و قرمز تطهیر نماید.
53و گنجشك زنده را بیرون شهر به سوی صحرا رها كند، و خانه را كفاره نماید و طاهر خواهد بود. «
54این است قانون، برای هر بلای برص و برای سعفه،
55و برای برص رخت و خانه،
56و برای آماس و قوبا و لكۀ براق.
57و برای تعلیم دادن كه چه وقت نجس می‌باشد و چه وقت طاهر. این قانون برص است.