مزامير 129

¹[سرود درجات] چه بسیار از طفولیّتم مرا اذیّت رسانیدند. اسرائیل الآن بگویند،

²چه بسیار از طفولیّتم مرا اذیّت رسانیدند. لیکن بر من غالب نیامدند.

³شیار کنندگان بر پشت من شیار کردند، و شیارهای خود را دراز نمودند.

⁴امّا خداوند عادل است و بندهای شریران را گسیخت.

⁵خجل و برگردانیده شوند همهٔ کسانی که از صهیون نفرت دارند.

⁶مثل گیاه بر پشتبامها باشند، که پیش از آن که آن را بچینند میخشکد.

⁷که درونده دست خود را از آن پر نمی‌کند و نه دسته بند آغوش خود را.

⁸و راه‌گذران نمی‌گویند برکت خداوند بر شما باد. شما را به نام خداوند مبارک می‌خوانیم.