مزامير 135

¹هلّلویاه، نام خداوند را تسبیح بخوانید! ای بندگان خداوند تسبیح بخوانید!

²ای شما که در خانهٔ خداوند میایستید، در صحنهای خانهٔ خدای ما.

³هلّلویاه، زیرا خداوند نیکو است! نام او را بسرایید زیرا که دلپسند است.

⁴زیرا که خداوند یعقوب را برای خود برگزید، و اسرائیل را بجهت ملکِ خاصِّ خویش.

⁵زیرا می‌دانم که خداوند بزرگ است و خداوند ما برتر است از جمیع خدایان.

⁶هر آنچه خداوند خواست آن را کرد، در آسمان و در زمین و در دریا و در همهٔ لجّه‌ها.

⁷ابرها را از اقصای زمین برمی‌آوَرَد و برقها را برای باران می‌سازد و بادها را از مخزنهای خویش بیرون می‌آورد.

⁸که نخستزادگان مصر را کشت، هم از انسان هم از بهایم.

⁹آیات و معجزات را در وسط تو ای مصر فرستاد، بر فرعون و بر جمیع بندگان وی.

¹⁰که امّت‌های بسیار را زد و پادشاهان عظیم را کشت.

¹¹سیحون پادشاه اموریان و عوج پادشاه باشان وجمیع ممالک کنعان را.

¹²و زمین ایشان را به میراث داد، یعنی به میراث قوم خود اسرائیل.

¹³ای خداوند، نام توست تا ابدالآباد؛ و ای خداوند، یادگاری توست تا جمیع طبقات.

¹⁴زیرا خداوند قوم خود را داوری خواهد نمود و بر بندگان خویش شفقت خواهد فرمود.

¹⁵بتهای امّت‌ها طلا و نقره می‌باشند، عمل دستهای انسان.

¹⁶دهنها دارند و سخن نمی‌گویند؛ چشمان دارند و نمی‌بینند؛

¹⁷گوشها دارند و نمی‌شنوند، بلکه در دهان ایشان هیچ نَفَس نیست.

¹⁸سازندگان آنها مثل آنها می‌باشند و هرکه بر آنها توکّل دارد.

¹⁹ای خاندان اسرائیل، خداوند را متبارک خوانید. ای خاندان هارون، خداوند را متبارک خوانید.

²⁰ای خاندان لاوی، خداوند را متبارک خوانید. ای ترسندگان خداوند، خداوند را متبارک خوانید.

²¹خداوند از صهیون متبارک باد، که در اورشلیم ساکن است. هلّلویاه.