مزامير 149

¹هلّلویاه! خداوند را سرود تازهبسرایید و تسبیح او را در جماعت مقدّسان!

²اسرائیل در آفریننده خود شادی کنند و پسران صهیون در پادشاه خویش وجد نمایند.

³نام او را با رقص تسبیح بخوانند. با بربط و عود او را بسرایند.

⁴زیرا خداوند از قوم خویش رضامندی دارد. مسکینان را به نجاتْ جمیل می‌سازد.

⁵مقدّسان از جلال فخر بنمایند. و بر بسترهای خود ترنّم بکنند.

⁶تسبیحات بلند خدا در دهان ایشان باشد. و شمشیر دو دمه در دست ایشان.

⁷تا از امّت‌ها انتقام بکشند و تأدیبها بر طوایف بنمایند.

⁸و پادشاهان ایشان را به زنجیرها ببندند و سروران ایشان را به پابندهای آهنین.

⁹و داوری را که مکتوب است بر ایشان اجرا دارند. این کرامت است برای همهٔ مقدّسان او. هلّلویاه!