The Old Persian Version
داوران 2
1و فرشتۀ خداوند از جِلْجال به بُوكیم آمده،گفت: «شما را از مصر برآوردم و به زمینی كه به پدران شما قسم خوردم داخل كردم، و گفتم عهد خود را با شما تا به ابد نخواهم شكست.
2پس شما با ساكنان این زمین عهد مبندید و مذبح‌های ایشان را بشكنید. لیكن شما سخن مرا نشنیدید. این چه كار است كه كرده‌اید؟
3لهذا من نیز گفتم ایشان را از حضور شما بیرون نخواهم كرد، و ایشان در كمرهای شما خارها خواهند بود، و خدایان ایشان برای شما دام خواهند بود.»
4و چون فرشتۀ خداوند این سخنان را به تمامی بنی‌اسرائیل گفت، قوم آواز خود را بلند كرده، گریستند.
5و آن مكان را بُوكیم نام نهادند، و در آنجا برای خداوند قربانی گذرانیدند.
6و چون یوشع قوم را روانه نموده بود، بنی‌اسرائیل هر یكی به ملك خود رفتند تا زمین را به تصرف آورند.
7و در تمام ایام یوشع و تمامی ایام مشایخی كه بعد از یوشع زنده ماندند، و همۀ كارهای بزرگ خداوند را كه برای اسرائیل كرده بود، دیدند، قومْ خداوند را عبادت نمودند.
8و یوشع بن‌نون، بندۀ خداوند ، چون صد و ده ساله بود، مرد.
9و او را در حدود ملكش در تِمْنَه حارس در كوهستان افرایم به طرف شمال كوه جاعش دفن كردند.
10و تمامی آن طبقه نیز به پدران خود پیوستند، و بعد از ایشان طبقۀ دیگر برخاستند كه خداوند و اعمالی را كه برای اسرائیل كرده بود، ندانستند.
11و بنی‌اسرائیل در نظر خداوند شرارت ورزیدند، و بَعْلها را عبادت نمودند.
12و یهوه خدای پدران خود را كه ایشان را از زمین مصر بیرون آورده بود، ترك كردند، و خدایان غیر را از خدایان طوایفی كه در اطراف ایشان بودند پیروی نموده، آنها را سجده كردند. و خشم خداوند را برانگیختند.
13و یهوه را ترك كرده، بعل و عشتاروت را عبادت نمودند.
14پس خشم خداوند بر اسرائیل افروخته شده، ایشان را به دست تاراج‌كنندگان سپرد تا ایشان را غارت نمایند، و ایشان را به دست دشمنانی كه به اطراف ایشان بودند، فروخت، به حدی كه دیگر نتوانستند با دشمنان خود مقاومت نمایند.
15و به هرجا كه بیرون می‌رفتند، دست خداوند برای بدی بر ایشان می‌بود، چنانكه خداوند گفته، وچنانكه خداوند برای ایشان قسم خورده بود و به نهایت تنگی گرفتار شدند.
16و خداوند داوران برانگیزانید كه ایشان را از دست تاراج‌كنندگان نجات دادند.
17و باز داوران خود را اطاعت ننمودند، زیرا كه در عقب خدایان غیر زناكار شده، آنها را سجده كردند، و از راهی كه پدران ایشان سلوك می‌نمودند، و اوامر خداوند را اطاعت می‌كردند، به زودی برگشتند، و مثل ایشان عمل ننمودند.
18و چون خداوند برای ایشان داوران برمی‌انگیخت، خداوند با داور می‌بود، و ایشان را در تمام ایام آن داور از دست دشمنان ایشان نجات می‌داد، زیرا كه خداوند به خاطر ناله‌ای كه ایشان از دست ظالمان و ستم‌كنندگان خود برمی‌آوردند، پشیمان می‌شد.
19و واقع می‌شد چون داور وفات یافت كه ایشان برمی‌گشتند و از پدران خود بیشتر فتنه‌انگیز شده، خدایان غیر را پیروی می‌كردند، و آنها را عبادت نموده، سجده می‌كردند، و از اعمال بد و راههای سركشی خود چیزی باقی نمی‌گذاشتند.
20لهذا خشم خداوند بر اسرائیل افروخته شد و گفت: «چونكه این قوم از عهدی كه با پدران ایشان امر فرمودم، تجاوز نموده، آواز مرا نشنیدند،
21من نیز هیچ یك از امتها را كه یوشع وقت وفاتش واگذاشت، از حضور ایشان دیگر بیرون نخواهم نمود.
22تا اسرائیل را به آنها بیازمایم كه آیا طریق خداوند را نگهداشته، چنانكه پدران ایشان نگهداشتند، در آن سلوك خواهند نمود یا نه.»
23پس خداوند آن طوایف را واگذاشته، به سرعت بیرون نكرد و آنها را به دست یوشع تسلیم ننمود.