مزامير 80

¹[برای سالار مغنیان. شهادتی بر سوسنها. مزمور آساف] ای شبانِ اسرائیل بشنو! ای که یوسف را مثل گله رعایت می‌کنی! ای که بر کروبیین جلوس نموده‌ای، تجلی فرما!

²به حضور افرایم و بنیامین و مَنَسی، توانایی خود را برانگیز و برای نجات ما بیا!

³ای خدا ما را باز آور و روی خود را روشن کن تا نجات یابیم!

⁴ای یهوه، خدای صبایوت، تا به کی به دعای قوم خویش غضبناک خواهی بود،

⁵نان ماتم را بدیشان می‌خورانی و اشکهای بیاندازه بدیشان می‌نوشانی؟

⁶ما را محل منازعهٔ همسایگان ما ساخته‌ای و دشمنان ما در میان خویش استهزا می‌نمایند.

⁷ای خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن کن تا نجات یابیم!

⁸مَوی را ازمصر بیرون آوردی. امّت‌ها را بیرون کرده، آن را غرس نمودی.

⁹پیش روی آن را وسعت دادی. پس ریشهٔٔ خود را نیکو زده، زمین را پر ساخت.

¹⁰کوه‌ها به سایهاش پوشانیده شد و سروهای آزاد خدا به شاخه‌هایش.

¹¹شاخه‌های خود را تا به دریا پهن کرد و فرعهای خویش را تا به نهر.

¹²پس چرا دیوارهایش را شکستهای که هر راهگذری آن را می‌چیند؟

¹³گرازهای جنگل آن را ویران می‌کنند و وحوش صحرا آن را می‌چرند.

¹⁴ای خدای لشکرها رجوع کرده، از آسمان نظر کن و ببین و از این مَوْ تفقد نما

¹⁵و از این نهالی که دست راست تو غرس کرده است و از آن پسری که برای خویشتن قوی ساخته‌ای!

¹⁶مثل هیزم در آتش سوخته شده و از عتاب روی تو تباه گردیده‌اند!

¹⁷دست تو بر مرد دست راست تو باشد و بر پسر آدم که او را برای خویشتن قوی ساخته‌ای.

¹⁸و ما از تو رو نخواهیم تافت. ما را حیات بده تا نام تو را بخوانیم.

¹⁹ای یهوه، خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن ساز تا نجات یابیم.