مزامير 81

¹[برای سالار مغنیان برجتّیت. مزمور آساف.] ترنّم نمایید برای خدایی که قوّت ماست. برای خدای یعقوب آواز شادمانی دهید!

²سرود را بلند کنید و دف را بیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

³کَرِنّا را بنوازید در اوّل ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

⁴زیرا که این فریضهای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

⁵این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم،

⁶دوشِ او را از بار سنگین آزاد ساختم و دستهای او از سبد رها شد.

⁷در تنگی استدعا نمودی و تو را خلاصی دادم. در سِترِ رعد، تو را اجابت کردم و تو را نزد آب مَریبَه امتحان نمودم. سلاه.

⁸ای قوم من بشنو و تو را تأکید می‌کنم. و ای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

⁹در میان تو خدای غیر نباشد و نزدِ خدای بیگانه سجده منما.

¹⁰من یَهُوَه خدای تو هستم که تو را از زمین مصر برآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پر خواهم ساخت.

¹¹لیکن قوم من سخن مرا نشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

¹²پس ایشان را به سختیِ دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

¹³ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریق‌های من سالک می‌بودند.

¹⁴آنگاه دشمنان ایشان را بزودی به زیر می‌انداختم و دست خود را برخصمان ایشان برمی‌گردانیدم.

¹⁵آنانی که از خداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. امّا زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالآباد.

¹⁶ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل از صخره سیر می‌کردم.