مزامير 86

¹[دعای داود] ای خداوند گوش خود را فراگرفته، مرا مستجاب فرما زیرا مسکین و نیازمند هستم!

²جان مرا نگاه دار زیرا من متقّی هستم. ای خدای من، بندهٔٔ خود را که بر تو توکّل دارد، نجات بده.

³ای خداوند بر من کرم فرما زیرا که تمامیِ روز تو را می‌خوانم!

⁴جان بندهٔٔ خود را شادمان گردان زیرا ای خداوند جان خود را نزد تو برمی‌دارم.

⁵زیرا تو ای خداوند، نیکو و غفار هستی و بسیار رحیم برای آنانی که تو را می‌خوانند.

⁶ای خداوند دعای مرا اجابت فرما و به آواز تضّرع من توجه نما!

⁷در روز تنگی خود تو را خواهم خواند زیرا که مرا مستجاب خواهی فرمود.

⁸ای خداوند در میان خدایان مثل تو نیست و کاری مثل کارهای تو نی.

⁹ای خداوند همهٔٔ امّت‌هایی که آفریده‌ای آمده، به حضور تو سجده خواهند کرد و نام تو را تمجید خواهند نمود.

¹⁰زیرا که تو بزرگ هستی و کارهای عجیب می‌کنی. تو تنها خدا هستی.

¹¹ای خداوند طریق خود را به من بیاموز تا در راستی تو سالک شوم. دل مرا واحد ساز تا از نام تو ترسان باشم.

¹²ای خداوند خدای من، تو را به تمامی دِل حمد خواهم گفت و نام تو را تمجید خواهم کرد تا ابدالآباد.

¹³زیرا که رحمت تو به من عظیم است و جان مرا از هاویهٔ اسفل رهانیده‌ای.

¹⁴ای خدا متکبّران بر من برخاستهاند و گروهی از ظالمان قصد جان من دارند و تو را در مد نظر خود نمی‌آورند.

¹⁵و تو ای خداوند خدای رحیم و کریم هستی. دیر غضب و پُر از رحمت و راستی.

¹⁶بسوی من التفات کن و بر من کرم فرما. قوّت خود را به بنده‌ات بده و پسر کنیز خود را نجات‌بخش.

¹⁷علامت خوبی را به من بنما تا آنانی که از من نفرت دارند آن را دیده، خجل شوند زیرا که تو ای خداوند مرا اعانت کرده و تسلّی داده‌ای.